مظهر ( برادر حالى ) ؛ فيروز الدّين امرتسرى ؛ مولوى غلامعلى قصورى عالم اهل حديث . فرزندان او عبارتند از : مولوى محمد على حيدر ، فردى پرهيزگار ، متقى و گوشه‌نشين بود . در ماه مى 1972 م در راولپندى وفات يافت و فرزندش خواجه مرتضى نوشته‌هاى بعضى از كتابهاى وى را به من نشان داده بود . محمد ابراهيم بن على حسن زنگىپورى 1287 ه ق / 1870 م 1329 ه ق / 1911 م مولوى سيد على حسن ، در صاحب‌گنج گيا ( بهار ، هند ) به انجام خدمات دينى اشتغال داشت . مولوى محمد ابراهيم در تاريخ 4 صفر 1287 ه ق در صاحب گنج متولّد شد و نام اصلى او را « اخترنيكو » گذاشتند . پس از اينكه در محضر پدرش تحصيلات ابتدايى فارسى و عربى و شمس بازغه ، شرح مواقف و شرائع الاسلام را به پايان رساند در سال 1308 ه ق به لكنهو رفت و معالم الاصول و مختلف الشيعة را در محضر ملاذ العلماء سيد بچهن ، زاد قليل و زبدة الاصول را در نزد تاج العلماء على محمد و شرح لمعه و شرح كبير و قوانين را در نزد عماد العلماء ميرآقا فراگرفت . بقيه دروس از قبيل سبعه معلقه و تفسير مجمع البيان را در محضر مولانا سبط حسين آموخت و از علماى بزرگ مانند مولانا سيد جواد على بنارسى ، مولانا سيد على حسين زنگىپورى ، عماد العلماء و تاج العلماء و غيره به دريافت اجازاتى نايل آمد . او فردى خوش‌اخلاق ، متواضع و بزرگوار و نيز به درس و ادبيات علاقه‌مند بود و در اصلاح ملك و ملت مىكوشيد و بعد از پدرش جانشين وى شد . در 18 محرم 1329 ه ق در زنگىپور درگذشت . محمّد احمد سونىپتى 1319 ه ق / 1901 م 1378 ه ق / 1958 م مولانا سيد محمد احمد از خانوادهء سادات عابدى بود . جدّ امجد وى سيد نصر اللّه شمس الدّين در عهد التمش ( شاه ) از نيشابور به هندوستان رفت و از محافظان سلطان شد و به اين ترتيب اجداد او به درجات عالى رسيدند بويژه مولانا عمار از ميان اين خاندان به اوج شهرت رسيد و فرزندش مولوى سيد محمد در علوم فقه ، اصول ، تاريخ و كلام مهارت يافت . سيد